چهار مورد بسیار اساسی که رابطه زناشویی را به سمت طلاق سوق می‌دهد!

طلاق

۱- انتقاد

شکایت و انتقاد با هم متفاوت است.

 در شکایت، تنها اقدام خاصی را که همسرتان انجام داده مورد خطاب قرار می‌دهید ولی در انتقاد، شخصیت او را زیر سوال می‌برید.

مثلا :

از اینکه با خواهر من با عصبانیت صحبت کردی، ناراحت شدم! (شکایت)

تو همیشه آدم بی‌ملاحظه‌ای هستی! (انتقاد)

 

شکایت کردن مانعی ندارد به شرط آنکه تمام روش‌های شکایت کردن را بلد باشیم تا اینکه لطمه‌ای به روابطمان وارد نشود.

 

 

2- اهانت 

در هر موقعیت و زمانی و با هر نگرش و فرهنگی که باشید، هرگز، هرگز نباید همسرتان را مورد اهانت قرار دهید. چرا که اهانت مانند زخمی است که حتی پس از خوب شدن آثارش همیشه آن خاطره درد را زنده نگه می‌دارد.

همیشه موقع اهانت کردن خودتان را جای همسرتان بگذارید و ببینید اگر همسرتان این اهانت را به شما بکند چقدر برایتان دردناک و پایدار خواهد بود. پس هر چه را که بر خود نمی‌پسنیدیم بر دیگران نیز نباید پسندید.

 

3- حالت تدافعی

باید بدانیم که با همسرمان در حال صحبت و بحث هستیم و تصمیم داریم که مسئله‌ای حل شود. نه اینکه حتما حق به ما داده شود و بخواهیم دفاع کنیم. محل زندگی، دادگاه نیست و همسر شما هم قاضی نیست که بخواهید حالت تدافعی به خود گرفته و حرف خود را ثابت کنید. این کار باعث می‌شود که به پایان زندگی نزدیک‌تر شوید.

حالت تدافعی باعث می‌شود که همسرتان هر دلخوری و ناراحتی را که از قبل تا امروز از شما دارد را به خاطر آورد تا بتواند در این جنگ تن به تن پیروز به در آید.

پس با با نداشتن حالت تدافعی، او نیز فقط به مسئله جدید پیش آمده فکر می‌کند.

 

4- سکوت

در خیلی از مواقع سکوت به معنی بی اهمیتی است. و زمانی که در خانه‌ای در برابر هر موضوعی طرفین سکوت می‌کنند وهیچ گفتمانی صورت نمی‌گیرد، کم کم روابط زندگی رو به زوال رفته و سردی جای دلگرمی و محبت را خواهدگرفت.

سکوت یعنی تو بی اهمیت تر از آن هستی که من با تو صحبت کنم و این موضوع باعث میشود که زندگی به سردی و جدایی کشیده شود.

 

 

 

شاید این مطالب را هم دوست داشته باشید

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *